Over mij

Het begin

Ik ben begonnen met paardrijden omdat het paardje van mijn vader, Axel, waar mijn zusjes ook op hebben leren rijden verkocht zou worden. Mijn zusjes reden ondertussen wedstrijd op eigen pony’s en mijn vader was opgehouden met paardrijden. 

Tot die tijd had ik me vooral bezig gehouden met poetsen en op een afstand bewonderen van paarden, want ik was bang om op te stappen. Maar toen Axel verkocht moest worden ging mij dat toch wel aan het hart. Axel was al 6 jaar van ons en hoorde bij de familie. Toen mijn vader zei dat hij mocht blijven onder de voorwaarden dat ik zou gaan rijden heb ik dat met beide handen aangegrepen. Ik was toen 14 jaar.  

Het jaar daarna, tijdens de schoolvakantie, ben ik op een professionele dressuur stal van top niveau gaan helpen. Daar mocht ik naast het stalwerk ook rijden en kreeg ik les. Paardrijden werd toen meer dan “even mijn paard beweging geven”, het werd een kunst, een sport, een uitdaging waarbij ik doelen kreeg die ik onder de knie wilde krijgen. En stiekem,  heb ik me vast gegrepen in de dressuursport om die niet meer los te laten. 

Voorzichtig 

Ik ben van nature doordacht in alles wat ik doe. Terug kijkend heeft deze kwaliteit een hele grote rol gespeeld in hoe ik mij ontwikkeld heb als dressuurruiter en instructeur. Ik onderzoek graag en wil snappen waarom en hoe er dingen gedaan worden. Ik kijk graag vanuit verschillende hoeken naar dingen en neem dan mee wat ik het best bij mij past en wat goed voelt. Ik ben gretig in het leren van nieuwe dingen en wil alles kunnen onderbouwen en beredeneren. 

Begrip voor het paard

Ik herinner me dat iemand mij een keer vertelde dat het paard een prooidier is en ons, als roofdier, op zijn rug toestaat. En zelfs, zoals onze historie aantoont, met mensen op zijn rug een oorlog in rent…. Is dat niet bijzonder? 

Ik kreeg steeds meer respect voor paarden en de interactie tussen mens en dier. Als een paard boos of dwars is dan is dit omdat ze het niet begrijpen, wat wij vragen zeer doet of ze niet in staat zijn het uit te voeren. Het is dan ook aan ons om uit te puzzelen welke stapjes er gezet moeten worden om het dier te helpen. Een paard dient, naast fystiek getrained te worden, mentaal en cognitief getraind te worden. Ik heb me verdiept in hoe paarden leren en hoe hun instinkt werkt, wat begrijpen ze wel en niet en wat is belangrijk voor ze. Hoe zorg ik er voor dat ze begrijpen wat ik van ze wil. 

Hierbij is grondwerk een uitstekende eerste stap om paarden te laten snappen wat ik van ze vraag en ze vertrouwen te laten opbouwen in het werk dat ze met ons mogen doen.

Ik heb me altijd laten instrueren door echte top ruiters en trainers (Grand Prix ruiters meestal) want ik wil graag mezelf trainen om zo goed mogelijke ruiter te zijn. Deze kwaliteiten en technieken zijn nodig om in het rijden, rustig en duidelijk met je paard te kunnen werken. Ik ben echter daarin altijd opzoek naar de balans tussen zacht, vol begrip en liefdevol, en toch duidelijk, rechtvaardig en motiverend. Dit is en blijft een proces, een zoektocht, en ik vind hem machtig mooi om te doen. En ik help graag anderen door middel van lessen om deze puzzel aan te gaan met hun eigen paard. Mijn doel: begrip voor paarden vergroten en met hele blije, zelfverzekerde paarden als resultaat.